ارام باش. تفکر کن. توکل کن. انگاه می بینی دستان خداوند زودتر از تو دست به کار شده حالا استینهایت را بالا بزن وشروع کن.شروع می کنم. دیروز با لیلی وتور ندا اینا رفته بودیم باغهای کندلوس .یک جای بکر و دوست داشتنی جاییکه فکر می کردم خودم کشفش کردم وبرام خیلی جالب بود .کندلوس موزه هم داشت .چیزهای جالبی هم داشت انهم با چه قدمتی ولی چه فایده هیچ امنیتی وجود نداشت هیچی نه ماموری نه دوربین امنیتی نه حفاظی نه قفل محکمی هیچی نبود اگه یک کم دوز دزدی بچه های ما بالا بود دیگه نه خبری از تلویزیون سال ۱۹۰۴ بود نه از رادیوی ناصر الدین شاه ونه از سحر وطلسمهای جادوگران فسیل شده .موزه کندلوس در بالاترین نقطه ده کندلوس ساخته شده و کلی زحمت کشیدیم تا بالا رفتیم ان هم با ان بچه های تنبل راه نرفته .بعد از موزه هم رفتیم پایین و یک جای خوب برای ناهار پیدا کردیم کنار رودخانه که متاسفانه فضولات انسانی واشغالهایی که از خودشون جا گذاشته بودند جایی برا نفس کشیدن سبزه های کنار رود هم نگذاشته بود بعد هم اوجاق زدیم وبساط جوجه راه افتاد ولی من خیلی گشنه بودم و گشنه هم ماندم اخه یک اقایی پیش من نشسته بود ولقمه های منو می شمرد در این حالت اب هم از گلوی کسی پایین نمی ره چه برسه به جوجه .خلاصه روز خوبی بود با بچه های خوبی اشنا شدیم از محسن عمو توری گرفته تا ارش وعلی ورضاومحمود ومهدی وسیامک وعاطفه ومهدی وهمسرش وندا ی خودمونو وبقیه خیلی خوب بودند.راستی یک چیز مهم در راستای غر زدن اینکه موزه بوی بدی می داد و برای همین حال همه بد می شد و هیچکس نمی تونست تمام ساختمونو خوب بگرده قابل توجه مسئولان عزیز موزه کندلوس .و بعد هم راه افتادیم به سمت تهران کثیف .البته احتیاج زیادی به یک جای مهم هم داشتیم که باز هم با مخالفت اقایون روبرو شدیم ولی وقتی ماشین یک جای خیلی تمیز که حتی اب هم نداشت نگه داشت خود اقای راننده که غر می زد مثل فشنگ وارد دستشویی شد .تازه تو راه بر گشت تسمه پروانه ماشین هم پاره شد ویک توفیق اجباری پیدا کردیم برای بارون خوردن.