آن شرلی با موهای مشکی

از در درآمد

akramahmadizamani — Tue, 24 Nov 2009 10:14:22 GMT

داشتم دار فانی را وداع می کردم که صدایم کرد:از این اسپند دود کنا بخر تا چشم نخوری.بخر مادر.بخر

خیر ببینی از جوونیت.

۱۲ تا اسپند دود کن خریدم بردم خونه .اسپند نداشتیم .چشم خوردم.مردم.خیر از جوونی ام ندیدم.

پی نوشت:دیشب فیلم ۲۰۱۲ رو دیدم.کلی کیف کردم.البته مردم آمریکا بعد از دیدن این فیلم دچار انواع

واقسام مرضهای روحی شده اند.ولی من به این امید که دنیا سه سال دیگه تموم می شه صبح دل

انگیزی رو شروع کردم.

فقط خدا حق دارد بیدارم کند

akramahmadizamani — Mon, 23 Nov 2009 10:45:23 GMT

روی کاغذ نوشته ام و زده ام بالای تختم:فقط خدا حق دارد بیدارم کند.

روی کاغذ نوشته ام و به طناب برگ آویز محل کارم آویزان کرده ام:فقط خدا حق

دارد بیدارم کند.

از صبح مثل دعا زمزمه اش می کنم:فقط تو می توانی بیدارم کنی.

چند روزی است حس می کنم آدم فضایی شده ام.به آدمهای زمینی اعتماد

ندارم.می نشینم پشت میزم و زل می زنم به آدمها.حرفهایی می زنم که ربطی

به بحثشان ندارد.جوابهای عجیب می دهم،سوالهای عجیب تر می پرسم.

سردم می شود.مدام گوله می شوم تو خودم.به دستها و پاهایم نگاه می کنم

عوض نشده اند هنوز هستند.هنوز ده انگشت را دارم.دستم مدام توی سرم

دنبال چاله می گردد.چشمهایم از صبح پر از اشک می شود.پر می شود و خالی

می شود بدون بغض بدون احساس گریه بدون هیچ حساسیتی.عجیب شده ام

خیلی عجیب شده ام.کتفهایم درد می کند.دیشب خواب دیدم بال در آورده ام

بالهای سفید با راههای سیاه و سبز.روی قله کوه تک و تنها به آدمها نگاه می

کردم.کتفهایم درد می کند.سرم درد می کند.چشمهایم درد می کند.

سراسر من درد می کند.

حال بالايي

akramahmadizamani — Sun, 22 Nov 2009 10:11:19 GMT

تا حالا شده يك نفس عميق بكشيد و بعد همه زندگي تونو بياريد بالا؟

من ديشب اين كارو كردم.

پي نوشت:شيشه پنجره را باران شست

از دل تنگ من اما چه كسي نقش تو را خواهد شست؟

.............

akramahmadizamani — Wed, 18 Nov 2009 10:57:59 GMT

چون صاعقه در کوره بی صبری ام امروز

از صبح که بر خاسته ام ابری ام امروز

شفیعی کدکنی

و شاید معجزه ایی در راه است

akramahmadizamani — Wed, 18 Nov 2009 08:59:49 GMT

سطح هوشیاری مهین تغییر کرده.این یعنی معجزه.یعنی اتفاق خوب.سطح

هوشیاری اش از ۲ به ۵ رسیده و اگر به ۸ برسه ،پزشكان قول بهبودي كامل

داده اند.

پي نوشت:معجزه روز تولد كار خودشو كرد.مهين از روز تولدش داره سعي

مي كنه به زندگي برگرده.

چه مي شود گفت جز:معجزه ايي در راه است.

من چه دانم

akramahmadizamani — Tue, 17 Nov 2009 12:07:21 GMT

روزهايم مي گذرد

شبهايم چين مي خورد

هفته هايم كش مي آيد

با همراه هميشگي ام ،بغضم

از روزهايم مي گذرم

در شبهايم چين مي خورم

در هفته ها كش مي آيم

پي نوشت1:همه جا تو را مي بينم.خواب وبيداري هم ندارد.همه جا هستي .بلند بالا

با پوستي تيره و صدايي گيرا.مثل هميشه.مثل همان مهين كه بودي.كه هميشه بودي.

پي نوشت2:روزها نقش بازي مي كنم.شبها گريمم را پاك مي كنم.صورتم زخم شده.

پي نوشت3:ديروز تولدت بود دختر آبان.من هم مرخصي گرفتم تا برايت تولد بگيرم.

نشد.زار زدم.

..................

akramahmadizamani — Wed, 11 Nov 2009 10:41:07 GMT

تا اشك ما به گونه هم ميچكد ز مهر

تا هست در زمانه يكي جان دوست دار

كي مرگ مي تواند نام مرا بروبد از ياد روزگار؟!

بسيار گل كه از كف من برده است باد

اما من غمين گلهاي ياد كسي را پرپر نمي كنم

من مرگ هيچ عزيزي را باور نمي كنم.

پزشكان بعد از يك كميسيون پزشكي اعلام كردند:مهين مرگ مغزي شده.

خود کشی

akramahmadizamani — Mon, 09 Nov 2009 10:04:34 GMT

-وقتی تو تاریکی به پشه حمله می کنی اول مطمئن باش که سوراخ اسپری به

سمت پشه است بعد شلیک کن.این جوری دو ساعت از درد چشم بی خوابی نمی

کشی.

-وقتی زبونتو تا ته می کنی بیرون و چشماتو چپ می کنی و ادای فرانکشتاین رو در میاری

اول مطمئن باش که زنگ خونه رو درست زدی .این جوری نه اون کسی که پشت آیفونه

زهره ترک می شه نه تو وقتی مرد همسایه رو می بینی از خجالت سرتو می اندازی

پایین و مثل میگ میگ از کنارش رد می شی.

پی نوشت:عبارت لای در ماندن یعنی چه؟

یعنی با تمام وجودتان لای در بمانید و با تمام وجودتان فریاد بزنید.من الان یک انسان لای در

مانده هستم با یک دست پکیده.

.....

akramahmadizamani — Sun, 08 Nov 2009 13:54:50 GMT

یک چیزی این جا

درست

این جا

آره

همین جا

ته گلومه

که عوام به آن بغض می گویند.

حمله ویروس نامرد

akramahmadizamani — Sat, 07 Nov 2009 10:16:43 GMT

امروز صبح صد هزار بار نام مقدس خداوند را به صورتهای :

مچاله

چماله

گوله

لهیده

پیچانه

چپانه

ملتمسانه

و با دستهایی به روی آسمان ،صدا کردم.

ویروس لعنتی حالت تهوع تو اتوبان خر منو گرفته بود و داشتم گلاب به روتون کل آردی سبز آقای راننده

رو به خاک و خون می کشیدم .البته خدا مثل همیشه به یاریم شتافت و من پاک و مطهر و سر بلند از

ماشین زدم بیرون.از در ورودی که رد شدم نگهبان به صورت سرخ و قیافه مظلومم نگاه کرد و گفت:

چی شده خانم احمدی؟

گفتم هیچی هوا گرمه!

تا آسانسور برسه پایین کلی دعا و ورد خواندم و کلی نذر کردم جلوی آقای تصویر گرو و آقای صفحه بند

و آقای خبرنگار جوان گند نزنم که نزدم و رسیدم به طبقه خودمون...

تا رسیدم به طبقه خودمون همه حالت تهوع که پدرم رودر آورده بود به آنی تمام شد و بله همه چیز تمام

شد و فقط می خواست در این مسیر طولانی و پر ترافیک منو بچزاند و مثل مار به خود بپیچاند.

پی نوشت:دیشب خواب دیدم:

تبدیل شده بودم به یک کرم شب تاب.شبها هی می تابیدم تو چشم لیلی نمی گذاشتم بخوابه

لیلی هی می گفت :مگه کرم داری؟

من هم هی می گفتم نه کرم ندارم خودم کرمم.

راستی مهین چشماشو باز کرده و دکترها از این اتفاق بی نهایت راضی هستند .